
Η αρθρίτιδα και η αρθρίτιδα είναι πολύπλοκες ασθένειες που επηρεάζουν τις αρθρώσεις. Λόγω παρόμοιων συμπτωμάτων, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αυτές οι ασθένειες είναι πανομοιότυπες, αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Η αρθρίτιδα και η αρθρίτιδα διαφέρουν ως προς τα αίτια της νόσου, τη φύση της ανάπτυξής της, την περιοχή της βλάβης και απαιτούν εντελώς διαφορετική θεραπεία.
Ας υποθέσουμε ότι δύο άτομα πήγαν στον γιατρό παραπονούμενοι για πόνο στις αρθρώσεις. Ο ένας διαγνώστηκε με αρθρίτιδα και ο άλλος με αρθρίτιδα. Ενώ και οι δύο ασθενείς κάθονταν στην ουρά, είχαν χρόνο να συζητήσουν εν συντομία τα προβλήματα υγείας τους.
Αποδείχθηκε ότι τα συμπτώματά τους είναι πολύ παρόμοια: οι αρθρώσεις τους πονάνε, δεν λυγίζουν/ξελυγίζουν με πλήρη δύναμη, δεν ξεκουράζονται ούτε τη νύχτα ούτε τη μέρα. Ακόμη και οι διαγνώσεις είναι παρόμοιες, αλλά εξακολουθούν να είναι διαφορετικές. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ αρθρίτιδας και αρθρίτιδας, εάν και οι δύο ασθένειες επηρεάζουν τις αρθρώσεις;
Τι είναι η αρθρίτιδα
Η αρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος της άρθρωσης. Πάντα προηγείται βλάβη του οστού ή του χόνδρινου ιστού από κάποιον παράγοντα.
Βιολογικά δραστικές ουσίες απελευθερώνονται από τα κατεστραμμένα κύτταρα, τα οποία πυροδοτούν μια φλεγμονώδη αντίδραση. Τα αγγεία στην πληγείσα περιοχή διαστέλλονται και γεμίζουν με αίμα: εξαιτίας αυτού, κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος αναδύονται στον ιστό της άρθρωσης για να καταπολεμήσουν τον καταστροφικό παράγοντα.
Ταυτόχρονα, το υγρό μέρος του αίματος φεύγει από το αγγειακό στρώμα και σχηματίζεται οίδημα, το οποίο περιορίζει την περιοχή της φλεγμονής. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το σώμα προστατεύεται από εκτεταμένες βλάβες από βακτήρια, ξένα σώματα και χημικές ουσίες.
Μετά την πλήρη ή μερική απομάκρυνση του παθογόνου παράγοντα, ξεκινά ο μηχανισμός επούλωσης. Εάν η βλάβη ήταν μικρή, τότε η φυσιολογική λειτουργία των ιστών αποκαθίσταται. Τα βαθιά ελαττώματα επουλώνονται μέσω μιας ουλής, μιας περιοχής ακατέργαστου συνδετικού ιστού που δεν εκτελεί την κανονική λειτουργία ενός οργάνου.
Η αρθρίτιδα περνά από όλα αυτά τα στάδια:
- αλλοίωση – ζημιά.
- εξίδρωση - σχηματισμός οιδήματος.
- πολλαπλασιασμός – θεραπεία.
Λόγοι
Υπάρχουν πάρα πολλές αιτίες της νόσου, αναφέρουμε τις κύριες:
- Η στρεπτοκοκκική λοίμωξη (αμυγδαλίτιδα, οστρακιά) προκαλεί συχνά μια επιπλοκή - ρευματισμούς.
- επιθετικά αυτοαντισώματα - πρωτεΐνες που παράγει το σώμα για να καταπολεμήσει τους δικούς του ιστούς. αυτή η κατάσταση αναπτύσσεται όταν υπάρχει σφάλμα στην άμυνα του ανοσοποιητικού, λόγω του οποίου αντιλαμβάνεται τις αρθρώσεις ως ξένο στοιχείο για το σώμα - ρευματοειδής αρθρίτιδα.
- μια παραβίαση του μεταβολισμού των πουρινών οδηγεί στην εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις - ουρική αρθρίτιδα.
- οι αλλεργικές αντιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν ιστό των αρθρώσεων με την ανάπτυξη μιας φλεγμονώδους αντίδρασης - αλλεργική αρθρίτιδα.
- Η μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων προκαλεί φλεγμονή (ισονιαζίδη, D-πενικιλλίνες, υδραλαζίνη, προβοϊνάμι) - αρθρίτιδα που προκαλείται από φάρμακα.
- Τα βακτήρια εισάγονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος ή κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης - μολυσματική αρθρίτιδα.
- μια ιογενής ή βακτηριακή μόλυνση οποιασδήποτε θέσης μπορεί να επηρεάσει έμμεσα τον ιστό των αρθρώσεων - αυτή είναι η αντιδραστική αρθρίτιδα.
- οξύς τραυματισμός - πρόσφατη βλάβη (κρούση, μώλωπες, ρήξη κάψουλας).

Συμπτώματα
Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από ένα οξύ αρχικό στάδιο, δηλαδή, στο πλαίσιο της πλήρους υγείας, ένα άτομο αναπτύσσει οξύ πόνο στην άρθρωση. Οι αυτοάνοσες μορφές χαρακτηρίζονται από συμμετρική βλάβη στις μικρές αρθρώσεις - μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις των δακτύλων, των καρπών και των αγκώνων.
Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ουρική αρθρίτιδα ξεκινά με φλεγμονή της άρθρωσης μεταξύ του μεγάλου δακτύλου και του ποδιού. Με τη βακτηριακή και αντιδραστική αρθρίτιδα, οι μεγάλες αρθρώσεις προσβάλλονται συνήθως στη μία πλευρά: γόνατο, ισχίο, ιερό (στη συμβολή της σπονδυλικής στήλης με τα οστά της λεκάνης).
Οι ρευματισμοί αναπτύσσονται σε φόντο πυρετού και γενικής αδυναμίας, συνήθως πριν από πονόλαιμο. Σοβαρή φλεγμονή των οστών, του χόνδρινου ιστού και του αρθρικού υμένα μπορεί να εμφανιστεί με πυρετό, γενική δηλητηρίαση: κεφαλαλγία, αδυναμία, έλλειψη όρεξης.
Το δέρμα πάνω από την άρθρωση κοκκινίζει και αισθάνεται πιο ζεστό στην αφή από άλλες περιοχές. Εξωτερικά φαίνεται πρησμένο και αυξάνει σε όγκο. Εάν η βλάβη εμφανίζεται μόνο στη μία πλευρά, τότε η διαφορά μεταξύ του υγιούς μέλους και του πάσχοντος είναι ορατή.
Η περιορισμένη κίνηση σχετίζεται με οίδημα και πόνο. Εάν η κοιλότητα της άρθρωσης έχει ελαφρά φλεγμονή, τότε λειτουργεί σχεδόν πλήρως. Με μια έντονη παθολογική αντίδραση, ολόκληρη η αρθρική κοιλότητα μπορεί να γεμίσει με υγρό - σε αυτή την περίπτωση, η κινητικότητα είναι έντονα περιορισμένη.
Θεραπεία
Η θεραπεία πραγματοποιείται από γενικό ιατρό, ρευματολόγο ή τραυματολόγο - εάν η αιτία είναι μηχανική βλάβη. Η θεραπεία στοχεύει στην εξάλειψη του προκλητικού παράγοντα και στη διακοπή της φλεγμονής.
Για τη βακτηριακή και αντιδραστική αρθρίτιδα χρειάζονται αντιβιοτικά, για την αυτοάνοση αρθρίτιδα - κυτταροστατικά ή γλυκοκορτικοειδή, για την αλλεργική αρθρίτιδα - γλυκοκορτικοειδή και αντιισταμινικά.
Το φλεγμονώδες υγρό αφαιρείται με σύριγγα ή ειδική αναρρόφηση κατά την αρθροσκόπηση. Η άρθρωση είναι ακινητοποιημένη για όλη την περίοδο της οξείας φλεγμονής. Στη συνέχεια, υποβάλλονται στον ασθενή θεραπευτικές ασκήσεις για την αποκατάσταση της κινητικότητας των αρθρώσεων.
Συμβουλή γιατρού
Από την προσωπική πρακτική και την εργασιακή εμπειρία των συναδέλφων, οι κομπρέσες με ζελατίνη έχουν λειτουργήσει καλά για τη φλεγμονή στις αρθρώσεις οποιασδήποτε αιτιολογίας. Είναι εύκολο να εφαρμοστούν και φθηνά. Πρέπει να διπλώσετε τη γάζα σε πολλά στρώματα, το μήκος και το πλάτος πρέπει να είναι τέτοια ώστε να είναι αρκετά για την επώδυνη άρθρωση. Βυθίστε τη διπλωμένη γάζα σε ζεστό νερό, στύψτε έξω και ισιώστε. Πασπαλίζουμε από πάνω μια λεπτή στρώση ζελατίνης, την τυλίγουμε σε ρολό ώστε να καταλήξει μέσα, σαν σε σακούλα, και να μην χυθεί. Τοποθετήστε το στην ένωση, τυλίξτε το με μια πλαστική σακούλα από πάνω και στερεώστε το με έναν επίδεσμο ή/και αυτοκόλλητο σοβά. Μπορείτε να φορέσετε τη κομπρέσα έως και 3 ώρες, κάντε τη 2 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Συνήθως το αποτέλεσμα γίνεται αισθητό την 4-5η ημέρα χρήσης, αλλά η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. εάν η πορεία διακοπεί, ο πόνος θα επανέλθει.
Τι είναι η αρθροπάθεια
Η αρθροπάθεια (αλλιώς οστεοαρθρίτιδα) είναι μια εκφυλιστική ασθένεια. Βασίζεται στην επιδείνωση της θρέψης του αρθρικού χόνδρου, στην πιο αργή ανάρρωση και τη σταδιακή λέπτυνση.
Με απλά λόγια, η στιβάδα του χόνδρου διαγράφεται πιο γρήγορα από ότι αποκαθίσταται. Οι οστέινες αρθρικές επιφάνειες είναι εκτεθειμένες. Δεν είναι τόσο λεία όσο ο χόνδρος και όταν κινούνται τρίβονται μεταξύ τους με δύναμη. Οι οστικές πλάκες καταστρέφονται μερικώς και αναπτύσσεται ήπια χρόνια φλεγμονή.
Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι σπονδυλικές στήλες των οστών αναπτύσσονται στην άρθρωση - μια προστατευτική αντίδραση του ιστού σε συνεχή βλάβη. Αποτρέπουν την ολίσθηση των επιφανειών μεταξύ τους και επηρεάζεται η κινητικότητα της άρθρωσης.
Η αρθροπάθεια στους περισσότερους ανθρώπους αρχίζει να εξελίσσεται μετά από 30-40 χρόνια, διαρκεί χρόνια, τα συμπτώματά της είναι ήπια ή μέτρια.
Η οστεοαρθρίτιδα των σπονδυλικών αρθρώσεων ονομάζεται συνήθως οστεοχόνδρωση.
Λόγοι
Υπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη της παθολογίας σε νεαρή ηλικία και περιπλέκουν την πορεία της:
- βαριά σωματική δραστηριότητα σε αθλητές.
- ευσαρκία;
- ιστορικό τραυματισμού των αρθρώσεων?
- αγγειακές παθήσεις?
- καθιστικός τρόπος ζωής?
- παραβίαση της κανονικής διαμόρφωσης της άρθρωσης, για παράδειγμα, με πλατυποδία.
- παρατεταμένη έκθεση σε κραδασμούς.
- στις γυναίκες - ορμονική ανισορροπία ή εμμηνόπαυση.

Συμπτώματα
Οι μεγάλες αρθρώσεις προσβάλλονται συνήθως στη μία πλευρά: γόνατο, ισχίο, ιερό. Η ασθένεια αρχίζει απαρατήρητη. Αρχικά, ο πόνος είναι σπάνιος και σχετίζεται με σημαντική σωματική δραστηριότητα.
Η ενόχληση υποχωρεί την ίδια μέρα ή μετά από λίγες μέρες αν το άτομο καταφέρει να ξεκουραστεί. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η ένταση του πόνου αυξάνεται και εμφανίζεται ακόμη και με κανονικές καθημερινές δραστηριότητες.
Η κινητικότητα της άρθρωσης σταδιακά μειώνεται και ως αποτέλεσμα της νόσου χάνεται εντελώς. Οι κινήσεις στο προσβεβλημένο άκρο προκαλούν έντονο πόνο. Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να επιδεινωθεί ανάλογα με τον τύπο της αρθρίτιδας - υγρό συσσωρεύεται στην κοιλότητα της άρθρωσης, το δέρμα πάνω από αυτό κοκκινίζει και ζεσταίνεται. Μετά την υποχώρηση της φλεγμονώδους αντίδρασης, η πορεία της νόσου επανέρχεται στην προηγούμενη πορεία της.
Θεραπεία
Η θεραπεία της αρθροπάθειας πραγματοποιείται από τραυματολόγο, ορθοπεδικό και μερικές φορές χειρουργό. Η θεραπεία στοχεύει στην αποκατάσταση των μεταβολικών διεργασιών στον χόνδρο, στη βελτίωση της διατροφής των αρθρώσεων και στην εξάλειψη της φλεγμονώδους αντίδρασης. Η θεραπεία είναι ισόβια, μπορεί να είναι συνεχής ή σειρές φαρμάκων.
Κατά τη διάρκεια της ενδιάμεσης περιόδου, τα χονδροπροστατευτικά συνταγογραφούνται με τη μορφή δισκίων και αλοιφών, θεραπευτικών ασκήσεων και μασάζ. Σε περίπτωση έξαρσης, τα χονδροπροστατευτικά χορηγούνται ενδοφλεβίως ή ενδομυϊκά μαζί με παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ένας τραυματολόγος μπορεί να κάνει ένεση προστατευτικών φαρμάκων απευθείας στην άρθρωση κάθε λίγους μήνες.
Τα προχωρημένα στάδια της νόσου απαιτούν χειρουργική επέμβαση, κατά την οποία η πάσχουσα άρθρωση αντικαθίσταται με τεχνητή.
Διαφορές μεταξύ ασθενειών
| Σημάδι | Αρθρίτιδα | Αρθροπάθεια |
| Αιτία ασθένειας | φλεγμονή | Εκφύλιση του χόνδρινου ιστού |
| Τρέχον | Οξεία, χρόνια με παροξύνσεις | Χρόνια |
| Πόνος | Έντονη από την αρχή, πιο έντονη το πρωί | Στην αρχή της νόσου είναι αδύναμη, αλλά σταδιακά αυξάνεται. Αυξάνεται το βράδυ και μετά την άσκηση |
| κινήσεις | Είναι απαραίτητο να "διασπορά" - το πρωί μετά τον ύπνο, οι αρθρώσεις είναι λιγότερο κινητές | Η κινητικότητα μειώνεται σταδιακά, χωρίς πρωινή δυσκαμψία |
| Προσβεβλημένες αρθρώσεις | Οι μικρές αρθρώσεις των χεριών και των ποδιών επηρεάζονται συμμετρικά. Τα μεγάλα υποφέρουν από βακτηριακή μόλυνση | Μία ή περισσότερες μεγάλες αρθρώσεις σε διαφορετικές πλευρές του σώματος |
| Εξέταση αίματος | Έντονες φλεγμονώδεις αλλαγές στη γενική εξέταση αίματος, ρευματοειδής παράγοντας, C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, αντισώματα σε παθογόνα | Χωρίς χαρακτηριστικές αλλαγές |
| ακτινογραφία | Σταδιακές αλλαγές, οστεοπόρωση - απώλεια οστικού ιστού, κύστεις στα οστά | Σταδιακές αλλαγές, παραμόρφωση του χώρου της άρθρωσης, εμφάνιση οστικών αγκάθων και εκβολών. |
| Βασική θεραπεία | Αντιφλεγμονώδη φάρμακα | Χονδροπροστατευτικά |
Παρόμοιο χαρακτηριστικό και των δύο ασθενειών είναι η προοδευτική πορεία με σταδιακή απώλεια κινητικότητας. Η αυτοάνοση αρθρίτιδα εκδηλώνεται συχνά σε νεαρή ηλικία, όταν ένα άτομο εξακολουθεί να είναι απρόσεκτο για την υγεία του.
Πρέπει να θυμόμαστε ότι οποιοσδήποτε πόνος στις αρθρώσεις που διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα εμφανίζεται υπό ορισμένες συνθήκες - αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος για να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Είναι σημαντικό να διαγνωστεί έγκαιρα η ασθένεια και να ξεκινήσει η θεραπεία της προκειμένου να επιβραδυνθεί η ανάπτυξη της παθολογικής διαδικασίας.
















































